De eerste week

Salut!

Intussen is er al bijna een week gepasseerd sinds ik hier in Angers ben toegekomen. Maandag ben ik dan ook direct aan de slag gegaan om alle paperassen voor school inorde te krijgen. Na wat zoekwerk vond ik de juiste bushalte in de juiste richting om naar het centrum van Angers te gaan. Na een rit van ongeveer een kwartiertje waarin ik nauwlettend alle haltes in de gaten hield, stapte ik van de eerste keer aan de juiste halte af! Handige hulp, is dat er in de bussen in angers net zoals in de trams van Gent wordt getoond en afgeroepen wat de volgende halte is. Daar aangekomen kwam ik terecht op een kruispunt van jewelste, waar bovendien ook nog eens werken in uitvoering waren en waarbij 4 politieagenten alles in goeie banen probeerden te leiden. Toen ontdekte ik ook dat ik moest trachten over te steken, geen makkelijke klus. Ik wacht dus braaf aan het zebrapad in de veronderstelling dat de politieagent wel teken zou geven om over te steken. Niets was minder waar, hij had enkel oog voor de auto's. Na enkele minuten zag ik enkele andere voetgangers tussen de auto's door glippen, waar de agenten niets op zeiden, dus heb ik dit dan ook maar gedaan. Blijkaar moeten de voetgangers hun eigen oversteekplaats zien te vormen in de werken. Nog gen 10 minuten later kwam ik bij mijn school aan: een gigantische universiteit met minsten 6 verschillende gebouwen. Hierbij een foto van de ingang. Gelukkig stonden overal wegwijzertjes, en na wat rondvragen kwam ik dan toch aan in het bureau voor internationalisering, waar ik wat informatie kreeg en vooral veel papieren meekreeg die moesten worden ingevuld. Zo moest ik nog mijn studentenkaart gaan afhalen en bij het secreteriaat langsgaan. Opnieuw dus een grote zoektocht! Ook moest ik de verantwoordelijke vinden voor mijn ginder te volgen vakken, maar die was er niet die dag! Tant pis!

De volgende dag opnieuw geprobeerd om mevrouw te vinden, weer geen geluk! Dan maar een wandeling door het centrum van de stad gaan maken. Was zeer blij niet te zijn verdwaald! Woensdag had ik normaal mijn eerste les, maar aangezien ik mevrouw nog niet had kunnen spreken, kon dat nog niet. Wel ging ik in de namiddag naar de Franse les die alle erasmusstudenten hier wordt aangeboden. Ik moest beginnen bij niveau 1 (laagste niveau) om te zien in welk niveau ik zou kunnen zitten (1,2 of 3). Daar ik dacht dat niveau 1 erg gemakkelijk zou zijn, was ik hierin toch verrast! Alle studenten spraken al redelijk vlot Frans en de eerste les ging over het beschrijven van elkaars uiterlijk en het toeschrijven van karaktertrekken aan elkaar. Geen basiswoordjes dus! Heb inmiddels een test gedaan, zal waarschijnlijk in niveau 1 of 2 zitten. In de Franse les 3 meisjes leren kennen, 2 Braziliaanse meisjes en een Litouws meisje.


Die avond dan ook al mee afgesproken. We hadden afgesproken aan de school omdat dat het meest centrale punt voor ons was, ik moest dus voor de eerste keer met mijn fiets de route naar school vinden, ben dan ook ruim op tijd vertrokken. Echter na 5 minuten begon het water te gieten en ik moest nog een kwartier rijden! Toch de weg gevonden, maar was wel kleddernat! Ook nog een halfuur op de meisjes staan wachten aangezien ze niet wisten of ik wel nog zou komen in die regen, wel dus! Toen heel de avond in een bar gezeten, het was best gezellig! Veel gebabbeld over Brazilië, land van de samba!



Deze week ook mijn huisgenoten wat beter leren kennen, ze zijn echt supervriendelijk en helpen me waar nodig! s' Avonds komt iedereen samen in de keuken rond een uur of acht om te koken, eten kletsen...Ik kan je verzekeren mijn Frans gaat met de dag wat vooruit. Behalve wanneer ik met mijn huisgenoot uit Canada spreek, zijn klemtonen liggen volledig anders dan de Fransen hier, best moeilijk om te begrijpen!



Gisterenavond was er hier een feestje, yehven, mijn oekraïnse huisgenoot heeft voor iedereen gekookt, we waren met een stuk of 15,erg gezellig! Iedereen had iets mee om te drinken en zo werd het een zeer leuke avond. Heb een heleboel nieuwe mensen leen kennen en me echt geamuseerd! Zie foto! Zo, tot gauw voor een volgend verslagje!